و این از دست رفتگی به اتفاق عینیت بخشید. زمان گذشته است و گذرش از تکاندن خاکستری که آتشش را در دور افروخت نمی کاهد. که نمی کاهد زمان از هیچ و همه چیز. 1-2-3-4-5-6 اعداد به تعبیر سال اعداد به تفکیک دقیقه. فرق ندارد. چیزی اشتهای خیال را کور کرده. شبیه یک لخته ی بزرگ. هرچه می خورم نوشخوار کرده و به ثان...

علف سه حرف دارد، مسخ هم همینطور، درد هم سه حرف دارد و ساعت سه است. سه سه سه. سه قدم برمی دارم، به در می رسم از چشمی نگاه میکنم، سیاهی دنباله دار پیچیده است تا پشت در و تاریکی تکرار می شود. سه ماه بعد یا سه سال بعد، من همین جا هستم و سکوتم را گاز میگیرم سپس زیر زبانم پنهان میکنم و با چند ضربه ی کوتاه...

تکه های تجزیه ی من هر کدام به انتزاع خود، تو را می دیدند و به وضوح. آن مدفوع عظیم که در برگرفته بودت و اندکی مایه ی چسبان که چند زالو در آن شناور بودند؛ تنها تشریح مختصری است از آنچه ذهن رنگ پریده ی من متبادر می کند. دلت برای سیگارت شور می زد، کمی غلت خوردی و آن مدفوع عظیم را در خود پیچاندی، دوباره

زمان عدد نداشت و نشانه ها حول ابلاغ می چرخید. دهان ها باز و دندان ها آویزان بودند. فرد سمت چپ که از هیجان خود به ستوه آمده بود، رفته رفته رنگ می باخت و فرد سمت راست که در واقع هیچکس نبود، داشت شکل می گرفت. اول راه، اول قصه، فرد سمت چپ گفت تو دیر کرده ای و به قطار نمی رسی، بمان و با قطار بعد برو. او

مرا تفتیش میکنی کالبد دیوانه ی ذهن مرا که خون چکان به صفر می رسد نمی بینی؟ این کشتی وارونه که بر دریای شراب عکس ویرانی خود را خونبار می بیند منم که اوراق کهنه ی فکر مریض اش را در انحراف یک بهت طولانی چپانده فارغ از تمامی عقربک ها با خماری شراب گونه ی شعری پست فرسنگ ها مسیر خیالی را به جان هم ان

به خاطر آرزوهای بر باد رفته نبخش، بخند! بخند به ریش این نادان پشیمان فرصت رفت تمام شد

...با هر تکانهای که از فرسایش این حقیقتروحم را منجمد میکند

Picture perfect memories scattered all around the floor Reachin' for the phone 'cause I can't fight it anymore And I wonder if I ever cross your mind For me it happens all the time It's a quarter after one, I'm all alone and I need you now Said I wouldn't call but I lost all control and I need you n...

مولانا * در هوایت بیقرارم روز و شب سر ز پایت برندارم روز و شب روز و شب را همچو خود مجنون کنم روز و شب را کی گذارم روز و شب جان و دل از عاشقان میخواستند جان و دل را میسپارم روز و شب تا نیابم آن چه در مغز منست یک زمانی سر نخارم روز و شب تا که عشقت مطربی آغاز کرد گاه چنگم گاه تارم روز و شب میزنی تو زخم...

خون در رگ هایش مثل آواز جریان داشت و تا پنهان ترین مرزهای تنش می رفت و تطهیر شده از عشق به قلب باز می گشت از کتاب خاطرات روسپیان سودازده من *اثر گابریل گارسیا مارکز ترجمه ی امیر حسین فطانت

ه. الف. سایه* نامدگان و رفتگان، از دو کرانهی زمان نامدگان و رفتگان، از دو کرانهی زمان سوی تو میدوند هان، سوی تو میدوند هان ای تو همیشه در میان، ای تو همیشه در میان ... پیش وجودت از عدم، زنده و مرده را چه غم؟ پیش وجودت از عدم ، زنده و مرده را چه غم؟ کز نفس تو دم به دم، کز نفس تو دم به دم می شنویم بوی...

در چهل و یکمین روز انزجار ، یک صبح ملکوتی و امواج دود که بالاتر میرفت، گرگ و میش به کفتار و شغال درآمدند و صبح به هیات غروبی در میان مه. بی هیچ نشانی از عقربه های آدم خوار در جزر و مد تیک و تاک ها.دست ها کهنه میشدند و ستیغ زمان را می شکافتند و بدن ما در نوسانی طولانی میان گرداب شماطه ها کند و کند تر...

صدای کشییده شدن استخوان ها بر تخت، صدای ناله هایی که از ترکیب هجاهای کوتاه و بلندشان تبدیل به اصواتی میشوند که در حافظه رسوب میکند و در مواقع لازم به محرکات جنسی تبدیل خواهند شد. صداهایی که شبیه سیلی آب داری بر گوش مینشیند. ترشح قطرات جنسی، لکه های اولیه بر روی مدار زمان، در چهار پرده ، به صورتی که ...